Sunday, February 04, 2007
Wednesday, December 13, 2006
the scientists, they keep on murdering...
MILIEU:
"Stop met bomen planten"
IPS
for English summery: see below
BRUSSEL, 13 december (IPS) - Bomen planten om de opwarming van de aarde tegen te gaan is niet overal een goed idee. In gematigde streken als het grootste deel van Europa en de VS, absorberen de donkere bossen veel warmte. Daardoor maken ze het probleem nog erger, zeggen onderzoekers uit de VS en Frankrijk.
De studie klinkt behoorlijk onheilspellend voor rijke landen die veel hebben geïnvesteerd in groene longen. Tegen 2100 kunnen bossen in het hoge noorden en in gematigde streken sommige plaatsen 10 graden Celsius warmer maken dan ze zouden zijn als er geen bomen waren geplant.
De onderzoekers van het Lawrence Livermore National Laboratory - een overheidslaboratorium in de VS - de Université Montpellier II en de Amerikaanse Carnegie Institution, willen geen kwaad woord kwijt over boomplantacties in de tropen. Nieuwe bomen binden koolstofdioxide - het belangrijkste broeikasgas. Bovendien verdampen bomen als het warm is ook veel water. De wolken die daardoor ontstaan, houden het zonlicht tegen. Die twee effecten verminderen de opwarming van de aarde.
In gematigde streken wegen die twee effecten echter niet op tegen een derde verschijnsel dat in de omgekeerde richting werkt. Bosgebieden zijn meestal donker, en daardoor absorberen ze meer warmte dan niet begroeide stukken grond.
Volgens de studie, die gepubliceerd is in de online-versie van het vakblad Geophysical Research Letters en zaterdag in San Francisco op een wetenschappelijk congres wordt gepresenteerd, gaf eerder onderzoek al aan dat de bossen in het hoge noorden de opwarming van de aarde in de hand werken. Nu blijkt dat dus ook op te gaan voor wouden in gematigde streken.
De onderzoekers zeggen dat het model dat ze gebruikten rekening houdt met meer effecten van grootschalige ontbossing en bebossing dan vroegere studies. De internationale aanbeveling om bomen te planten om zo het broeikaseffect tegen te gaan, is alleen gebaseerd op het eerste effect: bomen binden koolstofdioxide uit de atmosfeer als ze groeien. Dat bossen ook een negatieve uitwerking kunnen hebben, ontbreekt bijvoorbeeld helemaal in de VN-conventie over Klimaatverandering. IPS (PD/JS)(EINDE/2006)
English summery and comment
"Stop met bomen planten"
IPS
for English summery: see below
BRUSSEL, 13 december (IPS) - Bomen planten om de opwarming van de aarde tegen te gaan is niet overal een goed idee. In gematigde streken als het grootste deel van Europa en de VS, absorberen de donkere bossen veel warmte. Daardoor maken ze het probleem nog erger, zeggen onderzoekers uit de VS en Frankrijk.
De studie klinkt behoorlijk onheilspellend voor rijke landen die veel hebben geïnvesteerd in groene longen. Tegen 2100 kunnen bossen in het hoge noorden en in gematigde streken sommige plaatsen 10 graden Celsius warmer maken dan ze zouden zijn als er geen bomen waren geplant.
De onderzoekers van het Lawrence Livermore National Laboratory - een overheidslaboratorium in de VS - de Université Montpellier II en de Amerikaanse Carnegie Institution, willen geen kwaad woord kwijt over boomplantacties in de tropen. Nieuwe bomen binden koolstofdioxide - het belangrijkste broeikasgas. Bovendien verdampen bomen als het warm is ook veel water. De wolken die daardoor ontstaan, houden het zonlicht tegen. Die twee effecten verminderen de opwarming van de aarde.
In gematigde streken wegen die twee effecten echter niet op tegen een derde verschijnsel dat in de omgekeerde richting werkt. Bosgebieden zijn meestal donker, en daardoor absorberen ze meer warmte dan niet begroeide stukken grond.
Volgens de studie, die gepubliceerd is in de online-versie van het vakblad Geophysical Research Letters en zaterdag in San Francisco op een wetenschappelijk congres wordt gepresenteerd, gaf eerder onderzoek al aan dat de bossen in het hoge noorden de opwarming van de aarde in de hand werken. Nu blijkt dat dus ook op te gaan voor wouden in gematigde streken.
De onderzoekers zeggen dat het model dat ze gebruikten rekening houdt met meer effecten van grootschalige ontbossing en bebossing dan vroegere studies. De internationale aanbeveling om bomen te planten om zo het broeikaseffect tegen te gaan, is alleen gebaseerd op het eerste effect: bomen binden koolstofdioxide uit de atmosfeer als ze groeien. Dat bossen ook een negatieve uitwerking kunnen hebben, ontbreekt bijvoorbeeld helemaal in de VN-conventie over Klimaatverandering. IPS (PD/JS)(EINDE/2006)
English summery and comment
This article was on the Belgian IPS news-site today, 13. December 2006. It says that planting trees and growing forests are not always a solution to the glasshouse-effect and in some cases, specific in the moderate climate zones, can increase the effect of global warming. But I have some serious questions about these so-called results of scientific research. To start with the question: where are there nowadays in the moderate climate zones, large surfaces of wood that can effect global warming? They are all vanished in the past centuries, by the force of mankind and not only for living or agriculture areas, but in many cases for the exploring of resources, energy, building and transport infrastructure for industry. In fact, it is our lifestyle of energy-eating industry and transport that is the number one factor in global warming. Well, in my opinion, although their scientific point could have a ground of truth, but by extracting this from the whole picture, these self-pronounced scientist are murderers. We need global solutions for global problems and we need to take up responsibility for the needed change in energy-eating industry and lifestyle of 'the independent world'.
Wednesday, December 06, 2006
Don't you forget the beauty of China
Dulcimer, trad. China
Mozart vs. Britneys in China
S.H.E met Bu Xiang Zhang Da
China has magic and overwhelming beauty. We might think of China as a large and fast growing economy, and in some aspects it is true, but China has also a vulnerable side of beauty, that deserves all kind of admiring and respect. We hope this continent can keep its beauty during the future generations.
Mozart vs. Britneys in China
S.H.E met Bu Xiang Zhang Da
China has magic and overwhelming beauty. We might think of China as a large and fast growing economy, and in some aspects it is true, but China has also a vulnerable side of beauty, that deserves all kind of admiring and respect. We hope this continent can keep its beauty during the future generations.
Monday, December 04, 2006
Wednesday, November 29, 2006
Monday, November 06, 2006
Climate change
Under the Sea
Please try to visit later. If you still experience the problem, try contacting the WTO. If you are the world administrator and feel you have received this message in error, please see "Enabling and Disabling Dynamic Content" in CCInet Help.
The location you are trying to visit is currently under the sea. It may be in the process of being uplevelled.To access CCInet Help
Wednesday, November 01, 2006
Wereldrecord: 23,5 miljoen mensen voeren actie tegen armoede
“Het wereldrecord voor de meeste mensen die in 24 uur tijd opkomen om armoede uit de wereld te bannen werd op 15 en 16 oktober 2006 gevestigd door de VN-Millennium Campagne. In totaal namen 23.542.614 mensen deel aan 11.646 evenementen wereldwijd.”Officiële verklaring van Guinness Records
Op 15 en 16 oktober namen 23.542.614 mensen in meer dan tachtig landen deel aan de actie ‘Stand up against poverty’. Deze recordpoging tegen armoede was een initiatief van de VN Millenniumcampagne samen met de coalitie Global Call to Action against Poverty (GCAP ). Ze werd georganiseerd in het kader van de Internationale dag tegen de armoede van 17 oktober.
De coalitie Global Call to Action against Poverty is een samenwerking van vele organisaties die zich samen sterk maken om hun regeringen onder druk te zetten. Armoede moet worden uitgeroeid, de ongelijkheid moet sterk verminderen en de Millenniumdoelstellingen moeten verwezenlijkt worden.
Meer weten over GCAP:
Monday, October 30, 2006
Eén Wereldvakbond
ICFTU en WCL worden ITUC
Op een driedaags congres in Wenen, van 1 tot 3 november 2006, zullen de twee grootste confederaties van vakbonden, ICFTU en WCL, de krachten bundelen en één confederatie worden met de naam ITUC, voluit de International Trade Union Confederation.
De nieuwe koepel zal met meer dan 370 aangesloten vakbonden in 152 landen, in totaal meer dan 170 miljoen leden tellen. Als het lukt om de draagkracht van deze koepel te versterken, dan zullen dat op termijn nog veel meer leden worden.
De zetel van ITUC zal net als die van het WCL en het ICFTU in Brussel staan.
www.icftu.org
http://www.cmt-wcl.org/
www.icftuafro.org (ICFTU in Afrika)
Op een driedaags congres in Wenen, van 1 tot 3 november 2006, zullen de twee grootste confederaties van vakbonden, ICFTU en WCL, de krachten bundelen en één confederatie worden met de naam ITUC, voluit de International Trade Union Confederation.
De nieuwe koepel zal met meer dan 370 aangesloten vakbonden in 152 landen, in totaal meer dan 170 miljoen leden tellen. Als het lukt om de draagkracht van deze koepel te versterken, dan zullen dat op termijn nog veel meer leden worden.
De zetel van ITUC zal net als die van het WCL en het ICFTU in Brussel staan.
www.icftu.org
http://www.cmt-wcl.org/
www.icftuafro.org (ICFTU in Afrika)
Friday, October 27, 2006
Meer i.p.v. minder hongersnood!
Het aantal mensen dat wereldwijd in hongersnood verkeert, is in 2005 gestegen tot 852 miljoen. Dat is 11 miljoen meer dan een jaar eerder. De cijfers blijken uit het rapport van de Zwitserse VN-rapporteur Jean Ziegler.
"Schande voor mensheid"
"Deze stijging is een schande voor de mensheid", zei Ziegler in New York. Volgens de Voedsel en Landbouworganisatie van de Verenigde Naties is onze aarde in staat het dubbele van de huidige wereldbevolking van voedsel te voorzien. Het probleem zit echter in de verdeling.
De stijging met 11 miljoen situeert zich voornamelijk in Afrika, waar de Saharawoestijn steeds verder uitbreidt. De voedselproductie in Afrika wordt bovendien gehinderd door het beleid van welvarende landen. Die dumpen hun overschotten op de Afrikaanse markt, zodat lokale boeren geen kans krijgen. "Onder meer door dat wanbeleid sterft elke vijf seconden een kind aan ondervoeding of de gevolgen daarvan", zegt Ziegler.
Wil ontbreekt
Volgens hem kan de hongersnood worden bestreden, maar ontbreekt daarvoor de politieke wil. "Er bestaan snelgroeiende bomen die het oprukken van de woestijn kunnen tegengaan, we kunnen irrigatiekanalen graven en pesticiden produceren, maar er wordt te weinig geïnvesteerd", zegt Ziegler.
De problemen situeren zich niet uitsluitend op het Afrikaanse continent. De Israëlische luchtaanvallen in het zuiden van Libanon hebben zoveel milieuschade aangericht dat landbouw en visserij de komende jaren onmogelijk zal zijn. (belga/hln)
"Schande voor mensheid"
"Deze stijging is een schande voor de mensheid", zei Ziegler in New York. Volgens de Voedsel en Landbouworganisatie van de Verenigde Naties is onze aarde in staat het dubbele van de huidige wereldbevolking van voedsel te voorzien. Het probleem zit echter in de verdeling.
De stijging met 11 miljoen situeert zich voornamelijk in Afrika, waar de Saharawoestijn steeds verder uitbreidt. De voedselproductie in Afrika wordt bovendien gehinderd door het beleid van welvarende landen. Die dumpen hun overschotten op de Afrikaanse markt, zodat lokale boeren geen kans krijgen. "Onder meer door dat wanbeleid sterft elke vijf seconden een kind aan ondervoeding of de gevolgen daarvan", zegt Ziegler.
Wil ontbreekt
Volgens hem kan de hongersnood worden bestreden, maar ontbreekt daarvoor de politieke wil. "Er bestaan snelgroeiende bomen die het oprukken van de woestijn kunnen tegengaan, we kunnen irrigatiekanalen graven en pesticiden produceren, maar er wordt te weinig geïnvesteerd", zegt Ziegler.
De problemen situeren zich niet uitsluitend op het Afrikaanse continent. De Israëlische luchtaanvallen in het zuiden van Libanon hebben zoveel milieuschade aangericht dat landbouw en visserij de komende jaren onmogelijk zal zijn. (belga/hln)
Tuesday, October 17, 2006
Aanbod voor Els De Temmerman in Oeganda
Els De Temmerman kan als hoofdredactrice aan de slag in Oeganda. De Vlaamse journaliste Els De Temmerman kreeg het aanbod om hoofdredactrice te worden van de vooraanstaande Oegandese krant New Vision. Ze vroeg bedenktijd en waarborgen op papier dat ze een redactioneel onafhankelijke koers mag varen. New Vision is weliswaar gezaghebbend, maar ook vriendelijk voor het regime van president Museveni. (belga)
Monday, October 16, 2006
Grote zandloper op Kunstberg in Brussel
Grote zandloper op Kunstberg in Brussel
Door op de Kunstberg in Brussel een grote zandloper in beweging te zetten, heeft een coalitie van ontwikkelings-, landbouw-, milieu- en consumentenorganisaties vandaag de start gegeven van een nieuwe campagne voor duurzame landbouw en voedselzekerheid. De actie noemt Landbouw2015. Volgens de organisaties creëert het huidige landbouwbeleid in Noord en Zuid meer problemen dan oplossingen.
Honger en armoede
"Landbouw zou voedsel moeten produceren, maar vandaag produceert ze meer honger en armoede", zegt Bogdan Vanden Berghe, algemeen secretaris van 11.11.11. "Van de 850 miljoen mensen die in de wereld honger lijden, zijn er 600 miljoen boeren. De wereldwijde vrije markt in landbouwproducten heeft een concurrentie teweeggebracht tussen landbouwers die leven en werken in totaal verschillende omstandigheden, aan sterk schommelende en structureel lage prijzen."
Bedreigingen
Die concurrentie verergert volgens 11.11.11 en de andere organisaties de industrialisering van de landbouw, de versterkte greep van de voedingsindustrie en de grootdistributie. Voorts bedreigt ze de voedselzekerheid, de economische en sociale leefbaarheid van de landbouw en het ecologisch draagvlak, zowel in de Derde Wereld als in het Westen.
Bijsturing
Daarom moet het landbouwbeleid drastisch bijgestuurd worden, aldus de algemeen secretaris van 11.11.11. "De landbouwpolitiek in Vlaanderen, België en Europa zou niet moeten afgestemd zijn op de bedrijfsbelangen maar op duurzame landbouw", gaat Bogdan Vanden Berghe verder. "Duurzame landbouw is gericht op voedselzekerheid, armoedebestrijding, milieuvriendelijkheid en brengt producten voort die in hoofdzaak op de lokale en regionale markt worden afgezet. Een beleid dat daarop is afgestemd moet ingrijpen in de markt om lokaal leefbare productie te beschermen en de greep van de agro-industrie te verminderen."
Te veel vlees
De organisaties achter Landbouw2015 zien echter ook een verband tussen productie en consumptie als het over duurzame landbouw gaat. "De Westerse voedingspatronen en het aankoopgedrag dat daarmee samenhangt, zijn niet bevorderlijk voor duurzame landbouw. Er wordt te veel vlees geconsumeerd en te veel niet-seizoensgebonden groenten en fruit. We hebben als consument te weinig aandacht voor de herkomst van onze voeding en voor de economische, sociale en ecologische gevolgen van onze voedselconsumptie. Ook dat moet veranderen."
bron: het laatste nieuws
Door op de Kunstberg in Brussel een grote zandloper in beweging te zetten, heeft een coalitie van ontwikkelings-, landbouw-, milieu- en consumentenorganisaties vandaag de start gegeven van een nieuwe campagne voor duurzame landbouw en voedselzekerheid. De actie noemt Landbouw2015. Volgens de organisaties creëert het huidige landbouwbeleid in Noord en Zuid meer problemen dan oplossingen.
Honger en armoede
"Landbouw zou voedsel moeten produceren, maar vandaag produceert ze meer honger en armoede", zegt Bogdan Vanden Berghe, algemeen secretaris van 11.11.11. "Van de 850 miljoen mensen die in de wereld honger lijden, zijn er 600 miljoen boeren. De wereldwijde vrije markt in landbouwproducten heeft een concurrentie teweeggebracht tussen landbouwers die leven en werken in totaal verschillende omstandigheden, aan sterk schommelende en structureel lage prijzen."
Bedreigingen
Die concurrentie verergert volgens 11.11.11 en de andere organisaties de industrialisering van de landbouw, de versterkte greep van de voedingsindustrie en de grootdistributie. Voorts bedreigt ze de voedselzekerheid, de economische en sociale leefbaarheid van de landbouw en het ecologisch draagvlak, zowel in de Derde Wereld als in het Westen.
Bijsturing
Daarom moet het landbouwbeleid drastisch bijgestuurd worden, aldus de algemeen secretaris van 11.11.11. "De landbouwpolitiek in Vlaanderen, België en Europa zou niet moeten afgestemd zijn op de bedrijfsbelangen maar op duurzame landbouw", gaat Bogdan Vanden Berghe verder. "Duurzame landbouw is gericht op voedselzekerheid, armoedebestrijding, milieuvriendelijkheid en brengt producten voort die in hoofdzaak op de lokale en regionale markt worden afgezet. Een beleid dat daarop is afgestemd moet ingrijpen in de markt om lokaal leefbare productie te beschermen en de greep van de agro-industrie te verminderen."
Te veel vlees
De organisaties achter Landbouw2015 zien echter ook een verband tussen productie en consumptie als het over duurzame landbouw gaat. "De Westerse voedingspatronen en het aankoopgedrag dat daarmee samenhangt, zijn niet bevorderlijk voor duurzame landbouw. Er wordt te veel vlees geconsumeerd en te veel niet-seizoensgebonden groenten en fruit. We hebben als consument te weinig aandacht voor de herkomst van onze voeding en voor de economische, sociale en ecologische gevolgen van onze voedselconsumptie. Ook dat moet veranderen."
bron: het laatste nieuws
Wereldvoedseldag
WERELDVOEDSELDAG:
Debat: Kan duurzame landbouw de wereld redden?
Mattias Creffier
BRUSSEL, 13 oktober (IPS) - Op wereldvoedseldag 16 oktober houden de Vlaamse ontwikkelings- en milieuorganisaties hun campagne “Landbouw2015” boven de doopvont. De slogan is dat een kleinschalige, duurzame familielandbouw volstaat om iedereen eten te geven zonder een aanslag te plegen op de aarde. Prof. Erik Tollens, Vlaams beleidsadviseur Gabriel Ysebaert, Thierry Kesteloot van Oxfam solidariteit en Gert Engelen van Vredeseilanden geven commentaar op die stelling.
Het zijn de boeren die voedsel produceren. Toch woont volgens VN-cijfers 75 procent van de 852 miljoen hongerigen op het platteland. Van die paradox vertrekt de campagne “Landbouw 2015”. Na één jaar actie rond de acht VN-Millenniumdoelen voor ontwikkeling haalt ze het eerste millenniumdoel voor het voetlicht: de extreme armoede en het aantal mensen die honger lijden halveren tegen 2015.
Om daar iets aan te doen breken de campagnevoerders een lans voor duurzame landbouw: familiaal gerunde bedrijven die voorzien in de lokale voedselnoden, in harmonie met de beschikbare natuurlijke rijkdommen. Om die bedrijfjes te beschermen tegen de bikkelharde concurrentie op de wereldmarkten, moeten landen die dat wensen het recht krijgen hun landbouwsector met quota’s of importheffingen te beschermen tegen de concurrentie uit het buitenland.
Is kleiner ook beter ?
Zijn de kleine, arbeidsintensieve familiebedrijfjes inderdaad efficiënter in de strijd tegen honger dan industriële landbouwbedrijven ? “Dat hangt af van het product”, nuanceert Erik Tollens, hoogleraar aan de Universiteit van Leuven. “Voor suikerriet of palmolie kan je beter grootschalig werken, ook wanneer de productie bestemd voor lokale consumptie is bestemd”. Gabriel Ysebaert, beleidsadviseur van de Vlaamse gemeenschap, verdedigt een industriële aanpak: “Elke vorm van mechanisatie verhoogt de productiviteit. Veel van de tewerkstelling in de arbeidsintensieve landbouw komt in ontwikkelingslanden eigenlijk neer op een vorm van verdoken werkloosheid. Een kleinschalige aanpak biedt dan weer sociale voordelen”.
“De grootschalige, exportgerichte landbouw is een systeem dat dateert uit de koloniale tijd, en de geschiedenis leert dat die aanpak niet veel heeft gedaan voor armoedebestrijding”, argumenteert Thierry Kesteloot van Oxfam solidariteit. “Familiale boerderijen kunnen beter inspelen op de lokale noden, terwijl de exportlandbouw mensen voor hun inkomen afhankelijk maakt van de prijsschommelingen op de internationale markten”.
Voor Gert Engelen van Vredeseilanden ligt het wezenlijke verschil tussen de familiale en industriële landbouw niet in de omvang of het gebruik van moderne technologieën. “De familiale bedrijven gaan op zoek naar een sociaal en ecologisch evenwicht, bij de industriële aanpak gaat het enkel om winst”. “Niet elke kleine boer is noodzakelijk iemand die zorg draagt voor het milieu”, geeft Kesteloot wel toe. Ook voor professor Tollens rijmt kleinschalig niet noodzakelijk op duurzaam. “Kleine bedrijfjes gebruiken minder meststoffen, maar putten de bodem meer uit.” Ysebaert: “Je kan geen ecologisch paradijs bouwen op een economisch kerkhof: om te investeren in duurzame technieken heb je inkomsten uit de export nodig.
Markten opnieuw afschermen ?
Dat arme landen in sommige omstandigheden hun toevlucht mogen nemen tot maatregelen om de binnenlandse productie te beschermen, is volgens Ysebaert en Tollens ook binnen de Wereldhandelsorganisatie (WHO) weinig omstreden. “De WHO erkent de mogelijkheid om producten die belangrijk zijn voor voedselzekerheid en plattelandsontwikkeling te beschermen tegen concurrentie uit het buitenland”, zegt Ysebaert.
Ze verwijzen naar de "special en differential treatment" en de "special products", twee onderdelen van de Doha-onderhandelingen. Die komen er voorlopig niet door omdat de Doharonde in het slop zit, maar dat vindt Gert Engelen van Vredeseilanden niet al te jammer. “Belangrijker is dat de hele algemene trend naar liberalisering is gestopt.” Hij vindt overigens dat ook rijke landen hun landbouwmarkten moeten kunnen afschermen. “We moeten bijvoorbeeld de voorkeur geven aan suiker uit de Europese Unie, aan interne marktprijs die overeenkomt met de reële productiekost”. “Uit solidariteit kunnen we een deel van de suiker uit het Zuiden importeren, maar dan bij voorkeur niet uit Brazilië, waar de suikerplantages ten koste gaan van de kleinschalige familiale landbouw”.
Volgens de Leuvense professor Tollens wordt vaak vergeten dat ook armen hun voedsel moeten kopen en dus gebaat zijn bij vrijhandel en lage prijzen, in de steden maar ook op het platteland. En als de rijkdom uit het internationale handelsverkeer niet doorsijpelt naar de armste bevolkingslagen? Tollens: “Dan is het aan de lokale bewindslieden om daar iets aan te doen. Een land als Congo investeert ongeveer twee procent van zijn inkomen in de landbouw, dat is het schandaal. Ze zouden beter wat minder uitgeven aan het leger en luxe-artikelen”.
“We hebben niets tegen handel”, zegt Kesteloot, “maar je kan niet in een klap overgaan naar een wereldwijde concurrentie op de landbouwmarkt. We beschouwen regionale integratie als positief, wanneer het gaat tussen partners die ongeveer dezelfde koopkracht hebben”. In Afrika doet een overhaaste liberalisering ontluikende industrieën de das om. “Die landen verliezen twee keer: in de landbouw en in de andere sectoren waar ze ook niet kunnen concurreren.
Maleisië, Thailand en Zuid-Korea zijn voor Kesteloot voorbeelden van landen die kapitaal hebben verzameld door hun markten af te schermen. “We pleiten niet voor een status quo, maar willen van landbouw de een hefboom maken voor economische ontwikkeling, bijvoorbeeld door meer verwerkte landbouwproducten te gaan verkopen”. Daar kan ook Ysebaert zich bij aansluiten “De ontwikkelingslanden moeten meer kansen krijgen om afgeleide producten te gaan verkopen, zoals koekjes of gebrande koffie, daarmee kunnen ze meer verdienen en buitenlandse investeerders lokken.”
Oproep aan de consument
En wat kunnen we zelf doen ? De bewuste consument wordt vriendelijk verzocht zoveel mogelijk duurzaam geproduceerde en dus lokale producten te kopen. Je hoeft je dus niet schuldig te voelen bij aankoop van een mango of ananas (liefst bio), bevestigt Engelen, maar loopt best met een wijde boog om de appelen met een kerosinegeurtje uit Argentinië of Nieuw-Zeeland.
Mattias Creffier
bron: ipsnews.be
Debat: Kan duurzame landbouw de wereld redden?
Mattias Creffier
BRUSSEL, 13 oktober (IPS) - Op wereldvoedseldag 16 oktober houden de Vlaamse ontwikkelings- en milieuorganisaties hun campagne “Landbouw2015” boven de doopvont. De slogan is dat een kleinschalige, duurzame familielandbouw volstaat om iedereen eten te geven zonder een aanslag te plegen op de aarde. Prof. Erik Tollens, Vlaams beleidsadviseur Gabriel Ysebaert, Thierry Kesteloot van Oxfam solidariteit en Gert Engelen van Vredeseilanden geven commentaar op die stelling.
Het zijn de boeren die voedsel produceren. Toch woont volgens VN-cijfers 75 procent van de 852 miljoen hongerigen op het platteland. Van die paradox vertrekt de campagne “Landbouw 2015”. Na één jaar actie rond de acht VN-Millenniumdoelen voor ontwikkeling haalt ze het eerste millenniumdoel voor het voetlicht: de extreme armoede en het aantal mensen die honger lijden halveren tegen 2015.
Om daar iets aan te doen breken de campagnevoerders een lans voor duurzame landbouw: familiaal gerunde bedrijven die voorzien in de lokale voedselnoden, in harmonie met de beschikbare natuurlijke rijkdommen. Om die bedrijfjes te beschermen tegen de bikkelharde concurrentie op de wereldmarkten, moeten landen die dat wensen het recht krijgen hun landbouwsector met quota’s of importheffingen te beschermen tegen de concurrentie uit het buitenland.
Is kleiner ook beter ?
Zijn de kleine, arbeidsintensieve familiebedrijfjes inderdaad efficiënter in de strijd tegen honger dan industriële landbouwbedrijven ? “Dat hangt af van het product”, nuanceert Erik Tollens, hoogleraar aan de Universiteit van Leuven. “Voor suikerriet of palmolie kan je beter grootschalig werken, ook wanneer de productie bestemd voor lokale consumptie is bestemd”. Gabriel Ysebaert, beleidsadviseur van de Vlaamse gemeenschap, verdedigt een industriële aanpak: “Elke vorm van mechanisatie verhoogt de productiviteit. Veel van de tewerkstelling in de arbeidsintensieve landbouw komt in ontwikkelingslanden eigenlijk neer op een vorm van verdoken werkloosheid. Een kleinschalige aanpak biedt dan weer sociale voordelen”.
“De grootschalige, exportgerichte landbouw is een systeem dat dateert uit de koloniale tijd, en de geschiedenis leert dat die aanpak niet veel heeft gedaan voor armoedebestrijding”, argumenteert Thierry Kesteloot van Oxfam solidariteit. “Familiale boerderijen kunnen beter inspelen op de lokale noden, terwijl de exportlandbouw mensen voor hun inkomen afhankelijk maakt van de prijsschommelingen op de internationale markten”.
Voor Gert Engelen van Vredeseilanden ligt het wezenlijke verschil tussen de familiale en industriële landbouw niet in de omvang of het gebruik van moderne technologieën. “De familiale bedrijven gaan op zoek naar een sociaal en ecologisch evenwicht, bij de industriële aanpak gaat het enkel om winst”. “Niet elke kleine boer is noodzakelijk iemand die zorg draagt voor het milieu”, geeft Kesteloot wel toe. Ook voor professor Tollens rijmt kleinschalig niet noodzakelijk op duurzaam. “Kleine bedrijfjes gebruiken minder meststoffen, maar putten de bodem meer uit.” Ysebaert: “Je kan geen ecologisch paradijs bouwen op een economisch kerkhof: om te investeren in duurzame technieken heb je inkomsten uit de export nodig.
Markten opnieuw afschermen ?
Dat arme landen in sommige omstandigheden hun toevlucht mogen nemen tot maatregelen om de binnenlandse productie te beschermen, is volgens Ysebaert en Tollens ook binnen de Wereldhandelsorganisatie (WHO) weinig omstreden. “De WHO erkent de mogelijkheid om producten die belangrijk zijn voor voedselzekerheid en plattelandsontwikkeling te beschermen tegen concurrentie uit het buitenland”, zegt Ysebaert.
Ze verwijzen naar de "special en differential treatment" en de "special products", twee onderdelen van de Doha-onderhandelingen. Die komen er voorlopig niet door omdat de Doharonde in het slop zit, maar dat vindt Gert Engelen van Vredeseilanden niet al te jammer. “Belangrijker is dat de hele algemene trend naar liberalisering is gestopt.” Hij vindt overigens dat ook rijke landen hun landbouwmarkten moeten kunnen afschermen. “We moeten bijvoorbeeld de voorkeur geven aan suiker uit de Europese Unie, aan interne marktprijs die overeenkomt met de reële productiekost”. “Uit solidariteit kunnen we een deel van de suiker uit het Zuiden importeren, maar dan bij voorkeur niet uit Brazilië, waar de suikerplantages ten koste gaan van de kleinschalige familiale landbouw”.
Volgens de Leuvense professor Tollens wordt vaak vergeten dat ook armen hun voedsel moeten kopen en dus gebaat zijn bij vrijhandel en lage prijzen, in de steden maar ook op het platteland. En als de rijkdom uit het internationale handelsverkeer niet doorsijpelt naar de armste bevolkingslagen? Tollens: “Dan is het aan de lokale bewindslieden om daar iets aan te doen. Een land als Congo investeert ongeveer twee procent van zijn inkomen in de landbouw, dat is het schandaal. Ze zouden beter wat minder uitgeven aan het leger en luxe-artikelen”.
“We hebben niets tegen handel”, zegt Kesteloot, “maar je kan niet in een klap overgaan naar een wereldwijde concurrentie op de landbouwmarkt. We beschouwen regionale integratie als positief, wanneer het gaat tussen partners die ongeveer dezelfde koopkracht hebben”. In Afrika doet een overhaaste liberalisering ontluikende industrieën de das om. “Die landen verliezen twee keer: in de landbouw en in de andere sectoren waar ze ook niet kunnen concurreren.
Maleisië, Thailand en Zuid-Korea zijn voor Kesteloot voorbeelden van landen die kapitaal hebben verzameld door hun markten af te schermen. “We pleiten niet voor een status quo, maar willen van landbouw de een hefboom maken voor economische ontwikkeling, bijvoorbeeld door meer verwerkte landbouwproducten te gaan verkopen”. Daar kan ook Ysebaert zich bij aansluiten “De ontwikkelingslanden moeten meer kansen krijgen om afgeleide producten te gaan verkopen, zoals koekjes of gebrande koffie, daarmee kunnen ze meer verdienen en buitenlandse investeerders lokken.”
Oproep aan de consument
En wat kunnen we zelf doen ? De bewuste consument wordt vriendelijk verzocht zoveel mogelijk duurzaam geproduceerde en dus lokale producten te kopen. Je hoeft je dus niet schuldig te voelen bij aankoop van een mango of ananas (liefst bio), bevestigt Engelen, maar loopt best met een wijde boog om de appelen met een kerosinegeurtje uit Argentinië of Nieuw-Zeeland.
Mattias Creffier
bron: ipsnews.be
Wednesday, October 11, 2006
Oxfam international receives a Nobel Peace nomination!
"Oxfam is deeply honoured to receive a Nobel Peace Prize nomination. It is testament to the hard work and dedication of staff, volunteers, supporters and partners to help overcome poverty and injustice around the world.
Oxfam is just one small part of a global movement to build a just and safer world for all people, and this nomination is shared with everyone committed to that goal."
„Oxfam is heel vereerd, de nominatie voor de Prijs van de Vrede van Nobel te ontvangen. Het is een erkenning voor het harde werk en de toewijding van personeel, vrijwilligers, verdedigers en partners. Zij helpen armoede en onrechtvaardigheid in de hele wereld te overwinnen.
Oxfam is één klein deel van een globale beweging om een rechtvaardige en veiligere wereld voor alle mensen te bouwen, en deze benoeming wordt gedeeld met iedereen die zich inzet voor dat doel."
Oxfam is just one small part of a global movement to build a just and safer world for all people, and this nomination is shared with everyone committed to that goal."
„Oxfam is heel vereerd, de nominatie voor de Prijs van de Vrede van Nobel te ontvangen. Het is een erkenning voor het harde werk en de toewijding van personeel, vrijwilligers, verdedigers en partners. Zij helpen armoede en onrechtvaardigheid in de hele wereld te overwinnen.
Oxfam is één klein deel van een globale beweging om een rechtvaardige en veiligere wereld voor alle mensen te bouwen, en deze benoeming wordt gedeeld met iedereen die zich inzet voor dat doel."
Wednesday, October 04, 2006
China publiceert als eerste een ‘groen’ BNP-cijfer
Als nationale index is het een primeur, de publicatie van een ‘groen’ bruto nationaal product door de Chinese overheid. Dit rapport kijkt niet alleen naar de productie van welvaart en naar economische groei maar verrekent ook de ecologische kosten van die groei. Die kosten zouden 63 miljard dollar bedragen in 2004. Dat zijn dan economische verliezen ter grootte van 3 procent van het gewone bruto nationaal product. Ruim de helft daarvan – 56 procent - is het gevolg van waterverontreiniging, 43 procent is de kost van luchtervervuiling.
Daarmee is duidelijk dat de zo dikwijls bejubelde Chinese economische groei voor een groot deel onbestaande is. Ontwikkeling wordt verkeerdelijk verengd tot economische groei en gaat ten koste van het milieu en van de gezondheid van de Chinezen. Die huidige groei tast met andere woorden het natuurlijk en menselijk kapitaal aan van het land. Zo zijn wel 400 miljoen stadsbewoners blootgesteld aan zwaar verontreinigde lucht. Niet verwonderlijk voor wie weet dat 5 van de 10 meest vervuilde steden op aarde Chinese steden zijn. Komt daarbij dat ‘groen’ wel degelijk tussen aanhalingstekens moet geplaatst want dit rapport is nog een zware onderschatting van de volledige ecologische kost van de economische ontwikkeling. Vele milieugevolgen zijn nog niet berekend en zitten dus nog niet vervat in dit ‘groene’ BNP.
Bron: Worldwatch Institute
Meer informatie op de website van de Chinese regering
Pleidooi en petitie voor een goede meetlat om welvaart te berekenen
Daarmee is duidelijk dat de zo dikwijls bejubelde Chinese economische groei voor een groot deel onbestaande is. Ontwikkeling wordt verkeerdelijk verengd tot economische groei en gaat ten koste van het milieu en van de gezondheid van de Chinezen. Die huidige groei tast met andere woorden het natuurlijk en menselijk kapitaal aan van het land. Zo zijn wel 400 miljoen stadsbewoners blootgesteld aan zwaar verontreinigde lucht. Niet verwonderlijk voor wie weet dat 5 van de 10 meest vervuilde steden op aarde Chinese steden zijn. Komt daarbij dat ‘groen’ wel degelijk tussen aanhalingstekens moet geplaatst want dit rapport is nog een zware onderschatting van de volledige ecologische kost van de economische ontwikkeling. Vele milieugevolgen zijn nog niet berekend en zitten dus nog niet vervat in dit ‘groene’ BNP.
Bron: Worldwatch Institute
Meer informatie op de website van de Chinese regering
Pleidooi en petitie voor een goede meetlat om welvaart te berekenen
Tuesday, September 12, 2006
Thursday, September 07, 2006
Galapagos gaat samenwerken met OneWorld Health
BioFocus DPI, de servicedivisie van Galapagos, is een samenwerking aangegaan met OneWorld Health, een non-profit farmaceutisch bedrijf gevestigd in San Francisco.(tijd) - De samenwerking concentreert zich op de bestrijding van diarreeziekten die een fundamentele bedreiging vormen voor de gezondheid van kinderen in ontwikkelingslanden.
De totale waarde van dit contract voor Galapagos bedraagt meer dan EUR 3 miljoen over een periode van 2,5 jaar.
Met steun van de Bill & Melinda Gates Foundation heeft OneWorld Health het initiatief genomen om geneesmiddelen te ontwikkelen voor verwaarloosde ziektes.
Diarreeziekten zijn wereldwijd een belangrijke doodsoorzaak bij kinderen onder de leeftijd van vijf jaar. Elk jaar sterven meer dan twee miljoen kinderen in ontwikkelingslanden aan deze ziekten, die veroorzaakt worden door een reeks van bacteriele, parasitaire en virale ziekteverwekkers. Diarreeziekten resulteren in een snel verlies van vocht, wat tot ernstige uitdroging en de dood kan leiden.
Doel van de samenwerking tussen BioFocus DPI en OneWorld Health is om geneesmiddelen te ontwikkelen die het vochtverlies in de darm remmen. Deze geneesmiddelen zullen gebruikt worden in de therapie ter behandeling van de levensbedreigende enterotoxigene E. Coli en cholera, die bijna 40% van alle diarreeziekten vertegenwoordigen. Binnen dit project zal BioFocus DPI haar medicinale chemie inzetten om kandidaat-geneesmiddelen te vinden voor verdere ontwikkeling.
11:03 - 06/09/2006
Copyright © Tijd.be
Saturday, September 02, 2006
Watch the cost of sustaining occupation
Bekijk de kostprijs van onderdrukking
Concerning the legitimacy of Israel or concerning who's holocaust is worse, I don't want to discuss about that. But we may not forget that poverty and malnutrition are products of the world economy, we too are responsible for that!
Over het bestaansrecht van Israël of over de holocaust wil ik het niet eens hebben. Het gaat erom dat armoede en ondervoeding producten zijn van de wereldeconomie, waar wij een verantwoordelijkheid voor dragen!
Concerning the legitimacy of Israel or concerning who's holocaust is worse, I don't want to discuss about that. But we may not forget that poverty and malnutrition are products of the world economy, we too are responsible for that!
Over het bestaansrecht van Israël of over de holocaust wil ik het niet eens hebben. Het gaat erom dat armoede en ondervoeding producten zijn van de wereldeconomie, waar wij een verantwoordelijkheid voor dragen!
Thursday, August 31, 2006
Something to think about
The conspiracy is this:
... 15 of the 19 terrorists on 9/11 were from Saudi Arabia, one of the top sponsors of terror. It is our thirst for oil which funds terrorism. We must acknowledge that Iraq had nothing to do with 9/11 and we must make ourselves stronger by lowering our dependence on (foreign) oil.
Then we can celebrate independence.
... 15 van de 19 terroristen op 9/11 waren van Saudi-Arabië, één van de hoogste sponsors van verschrikking. Het is onze dorst voor olie die terrorisme financiert. Wij moeten erkennen dat Irak niets had te doen met 9/11 en we moeten onszelf sterker maken door onze afhankelijkheid van (buitenlandse) olie te verminderen.
Dan kunnen we de onafhankelijkheid vieren.
During the next weeks there will be again much talk about 9/11. If you want an answer on the question: "why?", don't turn to God. Don't blame religion or culture, you would forget that we are not guilt-free ourselves. Don't even blame Bush or Osama, you would give them to much credit.
There is but 1 answer: 9/11 is maffia!
Tijdens de volgende weken zal er opnieuw veel worden gesproken over 9/11. Als u een antwoord op de vraag wilt: „waarom?", draai niet aan God. Beschuldig geen godsdienst of cultuur, u zou vergeten dat wijzelf ook schulden hebben. Beschuldig ook Bush of Osama niet, u zou hen teveel ophemelen.
Er is maar 1 antwoord: 9/11 is maffia!
Thursday, August 24, 2006
"West Wing" Actress and IMC volunteer in Uganda.
"West Wing" Actress and IMC volunteer, Melissa Fitzgerald, shows us some of International Medical Corps's work in Kitgum, Uganda.
Tuesday, August 01, 2006
Congo op weg naar democratie?
De volgende twee, drie weken worden de stemmen geteld van de eerste democratische verkiezingen in Congo in ruim 40 jaar. Zal alles ordelijk en eerlijk verlopen? Volg het dagboek van de waarnemers van 11.11.11.
Subscribe to:
Posts (Atom)
